می نویسم برای سالها بعد

هیچوقت نتونستم حسی داشته باشم ...به یک دنیای صورتی...به لواشک و پاستیل و گوجه سبز ...به کفش های پاشنه بلند و دامن کوتاه...به سرزمینی پر از لاک های رنگارنگ ...رژهای قرمز و صورتی و ...ریمل و ...به ناخن های بلند و زیبا ...به دستبند و گوشواره و گردنبند ...به لباس های عروسکی ...به دورهمی ها ...هنوز هم ابروهایم دست نخورده باقی مانده باریک و پیوندی...دخترم اما هیچوقت نفهمیدم دختر بابایی بودن یعنی چی؟هیچوقت نفهمیدم خواهر و برادر داشتن چه حسی داره!!!هیچوقت یاد نگرفتم معشوقه ی خوبی باشم چون معشوقه های خوب...

xa0 خوشحالی یعنی : داشتن یه دوست که جای خواهر نداشتتو پر کنه یهویی خوشحالت کنه با حرفاش بهت امید بده مریم جونم ممنون که هستی به اندازه خواهری که همیشه آرزوی داشتنشو داشتم دوستت دااااارم مهربون ترین آجیه دنیا...

میدانم دوستم داری اما باز میپرسم که دوستم داری ؟ چقدر ؟ تا کی ؟ دوست دارم که بپرسم و بگویی : دوستت دارم همیشه - لبخند بزنی و دستهایت را باز کنی و بگویی اینققققققققققدر دوستت دارم و بعد من هم کلی ذوق کنم و لپ هایت را بکشم و ببوسمت و فریاد بزنم که من بیشتر دوستت دارم xa0...