می نویسم برای سالها بعد

xa0سوزاندند ... بیست و چندسال از عمرم را ... زندگی ام را ... 9 سالگیم را ... 16 سالگیم را ... 18 سالگیم راااا ...xa0 سوزاندند انتخاب هایم xa0را ... خاکستر شدم در انتخاب هایشان ... آتش گرفتم در اتاق تنهایی که برایم ساختندxa0.. دیگر برنمیگردند آن روزهایی که میتوانستند از بهترین روزهای زندگی ام باشند ... در بیست و چند سال باقیمانده دیگر 18 سالگیم بر نمیگردد... دیگر دخترانگی هایی که نکردم برنمیگردند ......

در این بیست و چندسال لحظه ای نبوده کهxa0 به مرگ فکر نکرده باشم اینکه کی ، کجا ، در چه سنی ، ... اینکه امشب که چشمهایم را میبندم دیگر هرگز فردا نشود اینکه نکند هرگز عروس نشوم مادر نشوم مادربزرگ نشوم و زود بمیرم ... فکر اینکه نکند قبل از آنکه زندگی کنم زود تمام شود و .... تمام فکرم همینها بود تا آنکه برای اولین بار در این بیست و چندسال به بهشت زهرا رفتم ... از آن xa0روز تا به الان فقط به این فکر بودم که بعد مرگم چه کسی می آید سر قبرم ؟ چه کسی گریه میکند برایم ؟ نه دوستی – نه خواهری – نه برادری - ....

xa0 من فرزند سوم پاییزم یه آذرماهی xa0 ...

یهویی چشمم خورد به تقویم (27 شهریور 1395) خوشحال شدم هم بخاطر اینکه چندروز دیگه پاییزه هم اینکه یه پاییز دیگم تو کنارمی یادش بخیر پاییز گذشته دوتایی زیر بارررروووونننن قدم زدنامون دوردور کردنامون تو پارک نشستنمون سردم میشد بغلم میکردیو چایی میخوردیم سرماخوردگیم (سوپ میگرفتی و بزور میدادی میخوردم نصفش میریخت رو لباسام خخ) هی تند تند بوسم میکردی من خوب میشدم تو مریض میشدی و ................. پاییز رو با تو دوسدارم امیدوارم پاییز خوبی باشه برامون...

xa0 زودتر بگذر تابستانحالم با تو رو به راه نمیشودپاییز حال مرا خوب میشناسدمن زاده پاییزمباران پاییزی میخواهمخش خش برگها دیوانه ام میکندوای که چقدر بیتابتم پاییزدلتنگتم پاییزدوستت دارم پاییز...