یادش بخیر

دختری بودم که به ترک دیوارم میخندیدم
بلند بلند میخندیدم
صدای قهقهم همرو کلافه میکرد
دوستام میگفتن باز این استارت زد
مامانم ویشگونم میگرفت سرم داد میزد که چه طرز خندیدنه
مگه تو پسری
هووووف هرکی یه چی میگفت
حالا خیلی وقته بلند بلند نمیخندم
خیلی وقته از ته دل نمیخندم
الان شدم یه دختر خشک که خیلیا دیگه باهاش حال نمیکنن

می نویسم برای سالها بعد...